Browse » Home » » Araba Sevdam
24 Kasım 2009 Salı
Araba Sevdam
Yollardan geçen makinelerin adının otomobil olduğunu daha çok yakın olmamız gereken akrabalarımın hatta çekirdek ailemin adlarından bile daha önce öğrenmiş biri olarak büyüdüm. Otomobilin adını markalarını aklıma getirdiğimde zaten hiper olan enerjim hayallerimi gazlıyordu. Mahallemizin yol kenarında oturup kıytırık yoldan dönüp geçiveren arabaların birgün benim olabileceği hayaliyle sayardım onları. Sonra sınıflandırır kimisi hatchback kimisi sedan kimisi yerli kimisi Avrupa diye. Bitmezdi onları sayıp aklıma kazıma oyunlarım. Renk renk eski yeni hepsini ezberlerdim. Ne de olsa bir gün onların hepsini bilebilecek tüm markaların tüm modellerini görecektim. Bir yakınımızın arabasının yanında olduğumda ise canlı canlı kaportasına dokunabilmek; döşemelerinin mis gibi yeni kumaş kokularını, direksiyon simitlerinin baştan çıkaran plastiklerini yada güneşte yanmış bi arabanın bile kapısı açıldığında eski de olsa o koltuk kokusunun (ki şimdi o kokunun döşeme kumaşına oturmuş tozun havasızlıktan oluşmuş kokusu olduğunu bilsem de yine de çok hoşuma gidiyor
)plastik kokusunun aklımı alan büyüsü hep heyecanlı bir dersti benim için. Umrumda değildi yaşadığım diğer ne varsa…Bir yerden bir yere gitmek şansı doğmuşsa (ki zaten tek isteğim o gidişlerde gelişlerde arabada olmaktır ) kullanana gıptayla ve bazen kıskançlıkla bakarak ayak (boyuma posuma bakmadan yaşımı ehliyetsizliğimi düşünmeden ) hareketlerini elinin hangi zaman aralığında neden vites topuzuna gittiğini , direksiyonu çevirirken neden direksiyon simidi altındaki kollara dokunduğunu anlamaya çalışarak mahçup, çaktırmadan izleyerek yol hiç bitmesin diye dua ederek ama bu doğan şansa da şükrederek hüzünlü bitiverirdi arabayla gitmek… (Devamı Yarın)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder